Varia bibliothecalia classica

Je moet op je hoogtepunt stoppen. Vijf jaar schreef ik (soms met langere tussenpozen) zo’n 80 berichten voor dit weblog (een gemiddelde van 1 1/3 bericht per maand). Waar de meeste oudere berichten volgens de statistieken inmiddels hooguit een paar honderd keer bekeken zijn, zit er sinds oktober 2008 een scherp stijgende lijn in het aantal bezoeken. En het hoogtepunt daarvan bereikte ik in juni vorig jaar: het bericht over de nieuwe interface van L’Année Philologique is inmiddels zo’n 13112 keer bekeken. Vast ook dankzij Google: als je daar zoekt naar ‘annee philologique’, komt mijn bericht als vierde resultaat naar boven. De enige andere keer dat ik een lezersaantal bereikte dat ook maar in de buurt kwam van die orde van grootte, stond er prominent ‘Apple’ in de titel van het bericht.

Over die dertienduizend-nog-wat kom ik natuurlijk niet meer heen. Daar komt bij dat ik sinds 1 juli (ook) andere taken in de bibliotheek heb, en met enige vertraging vanaf januari daadwerkelijk mijn taken als vakreferent Klassieken aan het overdragen ben aan Annemiek Ouwerkerk. Met haar heb ik afgesproken dat er daarmee ook een einde komt aan dit weblog.

In de tussentijd stond er nog wel een aantal berichten als concept klaar. Dus om ook nog een beetje inhoud aan dit bericht te geven, van die waarvoor dat nog relevant is de korte samenvatting:

het concept ‘Digitale Bibliotheek’
We hebben een fysieke bibliotheek met catalogus, open en gesloten opstellingen. In de digitale bibliotheek lijken die drie samen te vallen, met ongemakken voor de gebruiker als gevolg.

Cambridge Histories Online
Beschikbaar in de collectie: de Cambridge Histories Online. Voor klassieken interessant: Cambridge Ancient History, Cambridge History of Classical Literature, Cambridge History of Hellenistic Philosophy, Cambridge History of Greek and Roman Warfare, Cambridge Economic History of the Greco-Roman World. Evenals de Cambridge Companions ook op titel te vinden in de Catalogus.

BMCR Blog
De recensies van BMCR via RSS, met de mogelijkheid om direct te reageren. Het zijn nu niet alleen reacties op de recensie zelf, maar ook op het besproken boek, en soms zelfs eigen ideeën naar aanleiding van het thema van het boek.

Dit experiment zit erop. Namens Varia Bibliothecalia Classica: χαῖρε, vale.

De digitale editie van L’Année Philologique leed al lange tijd aan iconiciteit: hoe nuttig de bibliografie de l’antiquité gréco-latine inhoudelijk ook was, de vormgeving en functionaliteit waren zelf zo’n beetje antiquiteiten. Het voldeed in functionaliteit en vormgeving van geen kanten meer aan wat je nu van een online bibliografie mag verwachten. Gelukkig is er nu een herziening doorgevoerd, en zijn vorm en functie bijdetijds geworden. Een aantal verbeteringen kort onder elkaar:

• een onderscheid tussen gewoon zoeken en geavanceerd zoeken (zodat je niet meteen geconfronteerd wordt met al die zoeksleutels die toch bijna niemand gebruikt)
• de mogelijkheid om aan te geven hoe resultaten gesorteerd moeten worden (zodat je niet altijd van achter naar voren hoeft te bladeren)
• meer aandacht voor de mogelijkheid om een eigen account te maken (zodat je nu wél weet dat je je zoekacties op kunt slaan)
• de gebruikte zoektermen boven in beeld (zodat je tenminste kunt zien waarnaar je ook al weer gezocht had)

Het enige nadeel dat ik tot nu toe ontdekt heb: je moet altijd eerst iets aanvinken in het uitrolmenu dat net iets te traag verschijnt. Als je in razende vaart ‘sophocles’ inklopt en op ‘Enter’ slaat, krijg je mooi de pesterige mededeling dat je wel eerst een zoekterm aan moet geven.

Naast deze verbeteringen die door L’Année Philologique zelf zijn doorgevoerd, is de bibliografie op nog een manier functioneler geworden (dankzij de afdeling Digitale Diensten van de UB - onder dankzegging aan de collegae van de UBA die de mogelijkheid onder de aandacht brachten): je kunt nu ook gebruik maken van SFX. Rechtsboven elke treffer staat nu zo’n fijne SFX-knop die je direct naar de digitale versie van een tijdschriftartikel kan brengen.

Oor. Vooruitgang. Ondernemer. Klassieken. Zomaar vier buitengewoon belangrijke onderwerpen, ieder met hun eigen week.  Tot en met 25 april is het de Week van de Klassieken, met tal van activiteiten in verschillende musea en boekhandels. In de UB is het natuurlijk bij voortduring de dag, de week, de maand van de klassieken, want er gaat geen dag voorbij of er wordt (al dan niet op de studiezaal) iets moois gedaan met onze collectie.

Maar toch zou het niet goed zijn de Hebdomas Classica onopgemerkt voorbij te laten gaan. En waar trek je de aandacht van classici het meest mee? Met aanbiedingen voor boeken uiteraard. (Dat hebben de uitgevers die betrokken zijn bij de Week ook heel goed begrepen). Dus daarom de volgende aanbieding: een aardig aantal boeken (geschenken die niet in onze collectie pasten, Loebs die inmiddels driedubbel aanwezig dreigden te zijn in het gebouw) wordt afgestoten. Ik heb ze vanochtend naar de laatste verwerkingsplaats gebracht voordat ze in de verkoopkast geplaatst worden. Houd die dus de komende dagen in de gaten!

Het Journal of Hellenic Studies wordt tegenwoordig uitgegeven door Cambridge University Press, en de eerste innovatie is al zichtbaar: het verschijnt nu ook online. Oudere jaargangen waren al wel toegankelijk via JSTOR, maar nu zijn ook de nieuwe digitaal beschikbaar.

Als je gebruik wilt maken van een ander alfabet dan het Latijns alfabet, dan kun je nu ook terecht op de computers in het Informatiecentrum Huygens van de Universiteitsbibliotheek (of in de Juridische Bibliotheek en de onderwijszalen van het Kamerlingh Onnes Gebouw, als je liever eens naar anderen dan de vaste klanten kijkt). De Informatiseringsgroep heeft een handleiding gemaakt hoe je de toetsenbordinstellingen aan kunt passen.

Voor Grieks moet je Greek Polytonic gebruiken. Het enige nadeel is dat je voor elke combinatie van accent-spiritus-iota subscriptum een aparte toetsencombinatie nodig hebt. Een printje van het overzicht van toetscombinaties is dus een condicio sine qua non (ja, dat is Latijn, want anders worden de latinisten jaloers op de aandacht, en dat is slecht voor het ἰσότης-principe).